DORDRECHT. De 24-jarige Suleiman van der Straaten heeft twee passies. Voetballen bij EBOH zondag en muziek schrijven en optreden als rapper MC Sulex. Het voetballen is een hobby, die hij nog niet kan missen. De muziek wordt, als zijn droom uitkomt, zijn toekomstige bestaan. ,,Daar ben ik keihard voor aan het werken.’’

Colombia. ,,Ik ben in Colombia geboren en in mijn eerste levensjaar door adoptie in Dordrecht terech tgekomen. Ik heb een Nederlandse vader en een Molukse moeder. Twee superouders die mij mijn hele leven vrij gelaten hebben en mij de kans gaven een nieuwe eigen identiteit te ontwikkelen. Ooit ga ik terug naar Colombia om naar mijn biologische familie te zoeken. Ik heb geen negatieve gevoelens over het feit dat ik ben afgestaan. Mijn moeder moet een groot hart hebben gehad dat zij haar zoon heeft afgestaan voor een betere toekomst. Ik voel me Nederlander maar ik voel heel veel Zuid-Amerikaans temperament in me.’’

Voetballoopbaan. Ik heb eerst geturnd. Tot mijn achtste. Mijn onderwijzer op de basisschool, Lambert Jansen, hij zat in het bestuur van DFC, heeft mij naar die club gelokt. Ik kwam in E1 terecht. Met Kenneth Klaverweide. Nog steeds mijn beste vriend en mijn partner in de muziek. Ik heb het eerste elftal van DFC gehaald. Onder Arie Delmotte. Daarna twee jaar Heerjansdam. Het jaar onder Cees Lagendijk in de hoofdklasse was geen fijn jaar. Nadat voorzitter Janus van Peenen ingreep, kreeg ik pas weer speeltijd. Ik speelde vervolgens tegen Katwijk zo goed dat ik door supporters van die club werd gevraagd om naar Katwijk te komen. Een meniscusblessure betekende een einde aan het voetballen op het hoogste amateurniveau. Ries Fok haalde me over om naar EBOH te komen. Ik ben nu aan mijn derde seizoen bezig. Begin dit seizoen speelde ik niet. Ik heb zelfs even overwogen om te stoppen, maar ik besefte dat ik voetballen nog niet kan missen. Ik heb nu weer een basisplek en geniet weer.’’

Muziek. ,,Ik heb mijn hele leven iets met muziek gehad. Als ik een liedje of een rap twee keer gehoord had, kende ik de tekst. Mijn eerste rap schreef ik op mijn veertiende. Met de engelse tekst uit een tuinmagazine van mijn moeder. De tekst sloeg nergens op, maar het klonk best aardig. In 2005 was mijn grote doorbraak. Op school had ik nooit solo durven optreden, maar toen ik als stageopdracht bij een evenementenbureau in Dordrecht een talentenjacht moest organiseren, heb ik zelf meegedaan. En ik won. Ik mocht daarna meedoen aan het nationale festival Mundial in Tilburg. Voor duizenden mensen stond ik daar op een podium van vijftien meter breed. Ik werd weer eerste. Tot mijn eigen verbazing. Er deden artiesten mee die een hele band hadden meegenomen en ik stond daar alleen zonder begeleiding mijn zelfgeschreven nummer te rappen. Ik won een vierdaagse trip naar Barcelona waar ik mocht optreden op het festival Mercat de Musica Viva de Vic. Een onvergetelijke ervaring. Mensen geloofden in mij. Er was zelfs sprake van een debuutsingle en ik werkte als host met de bekende DJ’s als Sunnery James & Ryan Marciano. Televisiezender The Box maakte een item over me als voetballer op niveau bij Heerjansdam en als artiest. Maar na een tijdje had ik de wereld van house wel gezien en vond ik dat ik meer kon dan het publiek opzwepen. Ik wil zelf schrijven en optreden, maar ik wilde ook zekerheid.’’

Toekomst. ,,Ik heb in 2007 een poosje even afstand genomen van de muziek. Ik wilde als back-up eerst een HBO-opleiding afmaken. De muziek is wel mijn toekomst. Mijn specialiteit is dat ik niet rap in het Nederland of Amerikaans, maar in het UK Engels. Op hip-hop, R&B, grime, electro, urban of dubstep. Ik geloof dat ik kan slagen.’’

Stadsderby. ,,Ik blijf voorlopig voetballen. Hopelijk ooit nog een keer samen met mijn maatje Kenneth. En zondag? Dat wordt een belangrijk potje voor ons. Niet alleen omdat we tegen stadgenoot Dubbeldam spelen, maar omdat we als team iets goed te maken hebben na de collectieve wanprestatie zondag tegen JEKA in Breda.’’

Foto en tekst © Jan Volwerk